Ο Τσίπρας σε συνέντευξη στον Alpha, διατύπωσε τη θέση του για την χρηματοδότηση των παροχών λέγοντας ότι η οικονομία υπεραποδίδει κατά περίπου 6 δις ευρώ ετησίως πάνω από τα υποχρεώσιμα πλεονάσματα. Άρα υπάρχει χώρος να ικανοποιηθούν πολιτικές παρεμβάσεις ενίσχυσης της κοινωνίας.
Η παραπάνω διατύπωση σχετικά με την χρηματοδότηση των παροχών που υπόσχεται είναι αδιανόητη για έναν πολιτικό, πόσω μάλλον που υπήρξε και πρωθυπουργός της χώρας.
Κύριε Τσίπρα τα πλεονάσματα δεν είναι η αφετηρία των παροχών είναι το αποτέλεσμα μιας οικονομικής πολιτικής που προηγείται.
Αν ξεχάσουμε αυτό το μάθημα, είναι βέβαιον ότι θα επαναληφθεί ο κύκλος που μας πλήγωσε τόσο βαθιά. Η κοινωνία έχει κάθε δικαίωμα να ζητά καλύτερους μισθούς και συντάξεις, μην παίζουμε με τον πόνο της.
Η εμπειρία των μνημονίων μας δίδαξε ότι η διανομή πλούτου προϋποθέτει πρώτα τη δημιουργία του, η οποία απαιτεί σταθερότητα, αξιοπιστία και πάνω από όλα δημοσιονομική πειθαρχία.
Καταλαβαίνω τις δυσκολίες του Τσίπρα με την αλήθεια, οι θυσίες του χθες δεν δικαιώνονται όταν επιστρέφουμε στις αιτίες που τις προκάλεσαν, λες και δεν έμαθε τίποτα.
Το πραγματικό δίλλημα δεν είναι «χρέος ή πολίτες». Η πρόωρη αποπληρωμή χρέους δεν είναι μια λογιστική πράξη. Είναι μία επένδυση στην αξιοπιστία της χώρας, στη μείωση του κόστους δανεισμού, στη δημιουργία προϋποθέσεων για μελλοντική ανάπτυξη και ένα μήνυμα προς τις αγορές ότι η χώρα δεν επιστρέφει στις πρακτικές που την οδήγησαν στην κρίση, είναι μια μορφή ασφάλισης.
Τα οφέλη αυτά χρειάζονται χρόνο για να φτάσουν στην τσέπη του πολίτη. Δεν αποτελούν άμεση λύση στο πρόβλημα της καθημερινότητας. Βλέπετε, ο Τσίπρας πάντοτε ενδιαφερόταν για άμεσες λύσεις που φέρνουν άμεσα πολιτικά οφέλη.
Οι αυξήσεις μισθών και συντάξεων μπορούν να βελτιώσουν το παρόν, αλλά η μείωση χρέους προστατεύει το μέλλον.
Το σταθερό πλεόνασμα δεν είναι ένα φυσικό φαινόμενο που εμφανίζεται από μόνο του. Το να έχεις σταθερό πλεόνασμα είναι αποτέλεσμα δημοσιονομικής πειθαρχίας, αξιοπιστίας και εμπιστοσύνης των αγορών, έτσι χτίζονται οι προϋποθέσεις για σταθερές αυξήσεις μισθών και συντάξεων.
Αν αρχίσεις να μοιράζεις συστηματικά το πλεόνασμα πριν εδραιωθούν οι συνθήκες που το παράγουν κινδυνεύεις να υπονομεύσεις την ίδια την πηγή του.
Η Ελλάδα δεν βγήκε από μια συνηθισμένη ύφεση, βγήκε από μια δεκαετή κρίση που οδήγησε σε εκτόξευση της ανεργίας, σε τρία μνημόνια και σε μία πρωτοφανή κοινωνική δοκιμασία.
Υ.Γ.: Οι αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις δεν αποτελούν εναλλακτική της δημοσιονομικής πειθαρχίας. Αποτελούν τον καρπό της.
Μιχάλης Βασ. Σούμπλης
